Het mot dan tog groet'n oet Stad wezn?
Een Groninger zegt nooit Groningen wanneer hij naar Groningen gaat. Hij gaat dan "noar Stad tou".
Mijn vader was ooit eens een paar dagen op bezoek bij ons in DenHaag, (zelfs een groninger verdwaald wel eens

) waar we toen woonden. Toen hij in het grote Babylon een kaartje naar huis wilde kopen stond hij voor het loket en zei: "mag ik een enkeltje Stad"?
Hij begreep niet dat de loketdame niet wist wat hij bedoelde, hij probeerde zo netjes mogelijk nederlands te praten toch?
Toen ik na enkele keren aangaf dat hij Groningen bedoelde werd het duidelijk. De lokettiste: "oh die stad". Ze kreeg er een bijzondere gezichtsuitdrukking bij. Mijn vader heeft nooit echt begrepen wat er nu mis ging. Maar ja, die woonde toen ook al een 70 jaar op het platte land en in Stad. En Den Haag was Den Haag, maar Stad was Stad!
Leuk trouwens steeds meer noordelingen hier op het forum.
Johan