Ik zal mij ook even voorstellen
Geplaatst: 13 nov 2009 15:46
Ik snuffel al een tijdje rond op het forum, post stiekem zo af eens wat, maar zal mij toch even voorstellen.
Ik ben Rob, getrouwd, kinderen en een hond. O ja, ook nog een hypotheek en dus ook een stationwagen. Burgerlijker kan dus bijna niet en dan te bedenken dat ik ooit het zwarte schaap van de familie was. Ik droom al jaren van een C5 en nu heb ik er eindelijk een. Het is een gitzwarte C5 2.0HDi Break Difference uit 2004 geworden. Tátá, hier is een gelukkige C5 eigenaar.
Maar goed, mijn allereerste aanraking met een Citroen was een BX 1.9 D. Het tweede kindje kwam eraan en de Suzuki Swift werd te klein Wat nu? De gedachte was om een station te nemen, maar welke? Een Citroen in ieder geval niet, want die roesten onder je kont vandaan en gaan altijd stuk. Vergeet vooral die hydraulische veren niet! Als dat stuk gaat, ben je echt in de aap gelogeerd. No way, dat ik een Citroen koop.
Hmm, je voelt hem waarschijnlijk al aankomen. Een handelaar prees de BX aan toen hij al onze wensen hoorde. Natuurlijk had hij er ook eentje staan en we moesten maar even gaan rijden. Tsss. Ik, in een BX…… Uiteindelijk toch maar even ingestapt, want hij voldeed inderdaad aardig aan onze wensen.
Wauw, dat reed goed! Dat was pas relaxed rijden en ook nog eens ruim. Jeetje, daar zit je dan.
Alles wat je in je hoofd hebt zitten, is TEGEN Citroen. Maar het reed echter verdomd goed en eigenlijk wilde ik wel een BX hebben. Oké, deze werd het niet, maar we zouden wel verder gaan kijken naar een BX diesel en dit was een benzine-uitvoering.
De eerste BX die ik tegenkwam, was bij een handelaar. Saai wit, beetje mos op verschillende plekken van het lange staan(?). Startte wel goed en liep mooi, maar toch verder gaan kijken. God, wat een ellende ben ik tegengekomen. Ik heb, denk ik, zo’n 20 BX-en gezien, maar wat een “wrakken” kom je dan tegen. Kilometerstand op 164.000, maar dan zijn ze vergeten om de sticker van de distributieriem weg te halen. Daar staat dan op “vervangen voor 370.000”. Tja, dan ben ik gauw klaar. Rammelende blokken, scheeftrekkende auto’s, haperende versnellingsbakken en koppelingen die als hobby hebben om zoveel mogelijk te slippen.
Om een lang verhaal kort te maken, de eerste BX diesel die ik gezien had, is het geworden. Ik heb daar vier jaar probleemloos mee gereden, met natuurlijk wel het gewone onderhoud. APK keuringen hielden niet veel meer in dan dat er een lampje vervangen moest worden.
Toen via een erfenisje wat geld gekregen en de BX, inmiddels 315.00 km verder, was wel toe aan een héle grote beurt en er zaten nog wel wat meer dingen aan te komen. Dan ga je afwegen wat wijsheid is, maar je hebt ook dat mazzeltje van die erfenis.
De volgende auto moest en zou een Xantia Break worden en ja hoor, er stond er op dat moment eentje te koop en die zat precies in ons budget.
Achteraf gezien dus veel te snel deze auto gekocht, want het was een rampenbak. Als hij reed was het geweldig, maar de dealer ging er extra van op vakantie naar de Bahama’s.
Terugkijkend heb ik de auto alleen maar met mijn hart gekocht en alle hersenen stonden klaarblijkelijk uitgeschakeld. Natuurlijk had ik wel wat twijfelachtige dingen gezien, maar daar stond een Xantia en die kon ik kopen. De verleiding was gewoon te groot.
Na anderhalf jaar ingeruild op een tweedehands Xsara 1.6 Break. De garage kwam namelijk met een rekening wat het zou moeten gaan kosten en ik wilde echt niet meer in de Xantia investeren. Die Xsara zou compleet nagekeken worden en 6 maanden BOVAG. Prima, alles wat maar rook naar garantie vond ik geweldig. Achteraf viel de garage het een beetje tegen en er moest nog voor € 2200 aan gerepareerd worden. Lekke koppakking, compleet nieuwe uitlaat met katalysator, zelfs ramenlikkers werden vervangen en nog wat “dingetjes”. Vanaf dat moment koop ik dus niks meer zonder BOVAG-garantie.
De Xsara was de financieel veilige auto die je netjes van A naar B bracht en we waren toe aan een betrouwbare auto. Het hart was even niet belangrijk, de hersenen en de portemonnee wel.
Ik wil nog wel even voorzichtigjes opmerken dat het een regelrechte cultuurschok was om vanuit de Xantia ineens in een Xsara met gewone vering te rijden. Ik dacht namelijk altijd dat de wegen in mijn stad mooi vlak waren, maar dat is in een Xsara echt niet het geval. Pfff, wat heb ik moeten wennen aan “de slechte wegen”.
Na 80.000 km hobbelend over de weg, genoeg geld bij elkaar gespaard en een Xsara die toe is aan groot onderhoud/APK besloten dat het financieel gezien heel wijs is om de Xsara in te ruilen. Daarbij lonkt de C5 al een paar jaar en nu heb ik hem dan eindelijk.
Ik heb hem bij een dealer gekocht met Bovag garantie, maar wel aan de andere kant van het land. Aanvankelijk was afgesproken dat reparaties bij mijn eigen dealer gedaan zouden worden, maar toen het ingewikkeld en teveel uren zou gaan kosten, ging de auto toch weer terug naar de verkopende dealer. Ik kreeg dan wel een Xantia mee, maar of ik nog een keer een auto aan de andere kant van het land koop, weet ik niet.
Hij staat nu ook daar met een vermoedelijk mengmotorprobleempje van de kachel. (ja, ik heb het gelezen op het forum, waarvoor dank)
Ik ben trouwens wederom blij met mijn Bovag garantie, want er is inmiddels toch aardig wat aan verspijkerd. Nieuwe COM, aftermarket CC(Goldcruise CM25), want het probleem met de originele CC was niet te vinden. Nieuwe richtingaanwijzerhendel, airco opnieuw gevuld, raammechanisme achter vervangen, nieuwe parkeersensor, CD-wisselaar speelde wel af, maar gaf geen geluid en dan nu nog het kachelprobleempje. Ik hoop gauw de Xantia weer terug te kunnen brengen en dan kan ik weer lekker cruisen in mijn C5.
Ik ben Rob, getrouwd, kinderen en een hond. O ja, ook nog een hypotheek en dus ook een stationwagen. Burgerlijker kan dus bijna niet en dan te bedenken dat ik ooit het zwarte schaap van de familie was. Ik droom al jaren van een C5 en nu heb ik er eindelijk een. Het is een gitzwarte C5 2.0HDi Break Difference uit 2004 geworden. Tátá, hier is een gelukkige C5 eigenaar.
Maar goed, mijn allereerste aanraking met een Citroen was een BX 1.9 D. Het tweede kindje kwam eraan en de Suzuki Swift werd te klein Wat nu? De gedachte was om een station te nemen, maar welke? Een Citroen in ieder geval niet, want die roesten onder je kont vandaan en gaan altijd stuk. Vergeet vooral die hydraulische veren niet! Als dat stuk gaat, ben je echt in de aap gelogeerd. No way, dat ik een Citroen koop.
Hmm, je voelt hem waarschijnlijk al aankomen. Een handelaar prees de BX aan toen hij al onze wensen hoorde. Natuurlijk had hij er ook eentje staan en we moesten maar even gaan rijden. Tsss. Ik, in een BX…… Uiteindelijk toch maar even ingestapt, want hij voldeed inderdaad aardig aan onze wensen.
Wauw, dat reed goed! Dat was pas relaxed rijden en ook nog eens ruim. Jeetje, daar zit je dan.
Alles wat je in je hoofd hebt zitten, is TEGEN Citroen. Maar het reed echter verdomd goed en eigenlijk wilde ik wel een BX hebben. Oké, deze werd het niet, maar we zouden wel verder gaan kijken naar een BX diesel en dit was een benzine-uitvoering.
De eerste BX die ik tegenkwam, was bij een handelaar. Saai wit, beetje mos op verschillende plekken van het lange staan(?). Startte wel goed en liep mooi, maar toch verder gaan kijken. God, wat een ellende ben ik tegengekomen. Ik heb, denk ik, zo’n 20 BX-en gezien, maar wat een “wrakken” kom je dan tegen. Kilometerstand op 164.000, maar dan zijn ze vergeten om de sticker van de distributieriem weg te halen. Daar staat dan op “vervangen voor 370.000”. Tja, dan ben ik gauw klaar. Rammelende blokken, scheeftrekkende auto’s, haperende versnellingsbakken en koppelingen die als hobby hebben om zoveel mogelijk te slippen.
Om een lang verhaal kort te maken, de eerste BX diesel die ik gezien had, is het geworden. Ik heb daar vier jaar probleemloos mee gereden, met natuurlijk wel het gewone onderhoud. APK keuringen hielden niet veel meer in dan dat er een lampje vervangen moest worden.
Toen via een erfenisje wat geld gekregen en de BX, inmiddels 315.00 km verder, was wel toe aan een héle grote beurt en er zaten nog wel wat meer dingen aan te komen. Dan ga je afwegen wat wijsheid is, maar je hebt ook dat mazzeltje van die erfenis.
De volgende auto moest en zou een Xantia Break worden en ja hoor, er stond er op dat moment eentje te koop en die zat precies in ons budget.
Achteraf gezien dus veel te snel deze auto gekocht, want het was een rampenbak. Als hij reed was het geweldig, maar de dealer ging er extra van op vakantie naar de Bahama’s.
Terugkijkend heb ik de auto alleen maar met mijn hart gekocht en alle hersenen stonden klaarblijkelijk uitgeschakeld. Natuurlijk had ik wel wat twijfelachtige dingen gezien, maar daar stond een Xantia en die kon ik kopen. De verleiding was gewoon te groot.
Na anderhalf jaar ingeruild op een tweedehands Xsara 1.6 Break. De garage kwam namelijk met een rekening wat het zou moeten gaan kosten en ik wilde echt niet meer in de Xantia investeren. Die Xsara zou compleet nagekeken worden en 6 maanden BOVAG. Prima, alles wat maar rook naar garantie vond ik geweldig. Achteraf viel de garage het een beetje tegen en er moest nog voor € 2200 aan gerepareerd worden. Lekke koppakking, compleet nieuwe uitlaat met katalysator, zelfs ramenlikkers werden vervangen en nog wat “dingetjes”. Vanaf dat moment koop ik dus niks meer zonder BOVAG-garantie.
De Xsara was de financieel veilige auto die je netjes van A naar B bracht en we waren toe aan een betrouwbare auto. Het hart was even niet belangrijk, de hersenen en de portemonnee wel.
Ik wil nog wel even voorzichtigjes opmerken dat het een regelrechte cultuurschok was om vanuit de Xantia ineens in een Xsara met gewone vering te rijden. Ik dacht namelijk altijd dat de wegen in mijn stad mooi vlak waren, maar dat is in een Xsara echt niet het geval. Pfff, wat heb ik moeten wennen aan “de slechte wegen”.
Na 80.000 km hobbelend over de weg, genoeg geld bij elkaar gespaard en een Xsara die toe is aan groot onderhoud/APK besloten dat het financieel gezien heel wijs is om de Xsara in te ruilen. Daarbij lonkt de C5 al een paar jaar en nu heb ik hem dan eindelijk.
Ik heb hem bij een dealer gekocht met Bovag garantie, maar wel aan de andere kant van het land. Aanvankelijk was afgesproken dat reparaties bij mijn eigen dealer gedaan zouden worden, maar toen het ingewikkeld en teveel uren zou gaan kosten, ging de auto toch weer terug naar de verkopende dealer. Ik kreeg dan wel een Xantia mee, maar of ik nog een keer een auto aan de andere kant van het land koop, weet ik niet.
Hij staat nu ook daar met een vermoedelijk mengmotorprobleempje van de kachel. (ja, ik heb het gelezen op het forum, waarvoor dank)
Ik ben trouwens wederom blij met mijn Bovag garantie, want er is inmiddels toch aardig wat aan verspijkerd. Nieuwe COM, aftermarket CC(Goldcruise CM25), want het probleem met de originele CC was niet te vinden. Nieuwe richtingaanwijzerhendel, airco opnieuw gevuld, raammechanisme achter vervangen, nieuwe parkeersensor, CD-wisselaar speelde wel af, maar gaf geen geluid en dan nu nog het kachelprobleempje. Ik hoop gauw de Xantia weer terug te kunnen brengen en dan kan ik weer lekker cruisen in mijn C5.