Dit 1600 blok leverde slechts 70 pk en stamde uit begin jaren 60. Dat betekende een hoop reserve maar toch liep er bij 197.500 km, we hadden hem vanaf 105.000 km, een drijfstanglager uit. Dit had niets te maken met het gas en zodoende kwam er hierna een Renault 21 op gas. 1721 cc met een 90 pk en man wat reed dat lekker! De auto was 100 kilo lichter en met 20 pk meer was dat genieten. Het gas was intussen in prijs verdubbeld maar met 1 op 11 valt dat best mee.
De auto ging na 160.000 km weg met alleen een defecte verdamper als "gas-schade". Er brak een nokkenasriem en gaf Fl 2600 schade maar ook dit blok met dezelfde ring als de Solara had geen problemen met gas. Hoe anders was dat met zijn opvolger een Renault Nevada met 2.2 l blok.
Deze eveneens ex-lease bak had 120.000 km gelopen bij aankoop en had toen een kromme kop. Deze werd netjes hersteld maar de firma AG had de gasinstallatie ingebouwd en daar heb ik zo ongeveer in de loop der jaren alle aansluitingen moeten herstellen. Alle kabelbomen opengesneden en op een soldeerplakmanier draden vastgemaakt. Broddelwerk maar daar moest je eerst goed naar kijken voor je dat ontdekte. Doordat deze auto inspuiting had moest deze misleid worden met weerstanden en een stappenmotor in de gastoevoer daar anders de katalysator het mengsel niet wilde pikken. Met deze auto hebben we 180.000 km gereden, de kop bleef recht, de kleppen kon ik nog net stellen maar ik heb werkelijk alles moeten vervangen op de gastank na. Benzine/gasklep, verdamper 2 x, nieuwe slangen, stappenmotor 2 x. Bijna iedereen riep ook dat moderne motoren, mits af fabriek, niet meer geschikt zijn voor gas. Uiteraard leveren Vialle en Prins veel betere apparatuur dan AG en is LPI een veelbelovende ontwikkeling gebleken maar heb deze niet afgewacht.
De ruimte die ik kwijt was door de tank speelde ook mee en mijn autohandelaar kwam met een Renault Laguna Break 1.9 DTI aanzetten om eens te testen. Vanaf een km of 15 miste ik dat vinnige karakter van die Nevada niet meer en genoot van dat diesel turbokarakter. Het koppel was ook hoger 200 ipv 178 NM en dat bij 1800 tpm. Toen later, met de hulp van wat injectorcleaner, de reactie op het gas beter werd heb ik de benzine/gas eigenschappen nooit meer gemist. Intussen had ik tevens een Peugeot 307 van de baas met een 2.0 HDI 110 pk blok, veel van jullie niet onbekend, en afgezien van het wat hogere verbruik, wat de baas betaalde, heb ik daar 203.231 km zeer van genoten. De Renault is na 247.000 vervangen door een C5 HDI Break en liep tot het einde toe goed. Kortom na 420.000 km gas en 450.000 km diesel heb ik de conclusie getrokken dat ik een dieselman ben. Zelfs als diesel duurder uit zou pakken dan gas toch diesel blijf rijden door dat geweldige koppel.
Edoch ook ik word warm als ik een zescylinder hoor lopen, de inertie van zo'n blik is ongekend en van die huil krijg ik kippevel.
Dus het liefst zou ik nog eens een zescylinder HDI hebben zoals VW deze in TDI's heeft.
Met de C5 gaat het 10000 km later nog steeds uitstekend, geniet met volle teugen van de vering, de rust en het motorkarakter. Ben jaloers op mijn echtgenote die er door de week voornamelijk mee rijdt terwijl ik het dan moet doen in een Renault Kangoo 1,5 DCI met wel 85 pk en een hoop herrie boven de 100 km/u.
. Chris
(geboren met brandstof in het bloed)
